Actuele informatie

Zondag 19 mei gaan wij de eenwording en beloften voor de toekomst vieren, om 10.00 uur in de Ontmoetingskerk, met alle voorgangers. En met de Maaltijd van de Heer.

“De Verbinding”
Op 19 mei vieren we de eenwording. We gaan tot de zomer nog een beetje apart door, maar in juli is het echt alles samen.
Welkom bij De “Verbinding” van de Protestantse Gemeente Spijkenisse! Het logo is er ook al en dat treft u elders in dit kerkblad aan. Nu zijn er ook nog drie wijkberichten, maar dat is voor de laatste keer. In het volgende kerkblad is er alleen maar “De Verbinding”, een eigentijdse en inspirerende gemeente in Spijkenisse.
We hebben hart voor Jezus en zijn Vader, we hebben hart voor elkaar en hart voor Spijkenisse. Voor jong en oud, voor arm en rijk, voor man en vrouw, voor iedereen willen we een betrokken en inspirerend thuis aanbieden. In het leven zijn we allemaal voortdurend onderweg. In wat voor fase in je zoektocht je ook bent; we zien in  “De Verbinding” naar je uit en gaan graag samen met je op reis!

Zondag 26 mei, 10.00 uur in De Kern. Voorganger is ds.Harry Gijsen.

30 mei Hemelvaartsdag, 9.30 uur in de Dorpskerk. Voorganger:  dhr. Rob van Mourik

Zondag 2 juni, 10.00 uur in De Kern. Voorganger is ds. A. Baan-Slot


Voorbedenboek.
Het is fijn als er voorbeden geschreven worden in het voorbedenboek en we weten dat dit enorm wordt gewaardeerd door de persoon zelf, maar ook door de andere kerkgangers. Nu is het een aantal keren voorgekomen dat er een voorbeden wordt opgeschreven, met daarin een onbekende naam genoemd, maar geen afzender. Een keer was dit een noodkreet en voor deze noodkreet is gebeden. Helaas konden we verder niets doen,  aangezien er alleen een voornaam werd genoemd, maar geen afzender. Dit gaf ons een slecht gevoel, je bidt wel voor deze noodkreet, maar daarna kan je niets meer doen. Misschien wilde deze persoon dit ook zo wel, maar dit zullen we nooit weten. We willen toch vragen, indien er een voorbede wordt gevraagd voor een onbekende, om meer informatie, zodat we hier iets mee kunnen, of dat er aangegeven wordt dat er verder geen nazorg nodig is.

ds. Harry Gijsen


Zondagse bloemengroet
Kent u zieken of ouderen die een bloemetje op prijs zouden stellen, dan graag aan mij doorgeven.
Anneke van Veen, tel. 614768.


Oppasdienst
26-05 Wiepkje Voogt
02-06 Leanne Kroon

Kindernevendienst
Op 26-05 en 9-06

TNT
op 2-06


Rooster voor de lectoren en het beamerteam
adobe Rooster lectoren en beamerteam 2019

Rechtstreekse uitzending:
Kerkradio

Opgenomen diensten van De Kern beluisteren:

 

Litugieën bij de diensten:


Hebt u problemen met het afluisteren van de kerkuitzendingen? En heeft u Windows 10?
Lees dan deze korte instructie (pdf) over het instellen van standaard-apps.

Donderdag 31 mei
Inleveren kopij kerkblad:  Als u onder het wijknieuws kopij geplaatst wilt hebben, dan kunt u dat mailen naar:wijknieuws@dekern-spijkenisse.nl
Graag voor 12.00 uur inleveren i. v. m. de redactievergadering.

Ontmoeten en leren

Zingkring in De Kern op 14 mei om 20.00 uur

Zingkring in De Kern, op 28 mei is de slotavond. Rond 18.00 uur starten. Eerst een drankje, daarna de maaltijd van mee genomen gerechten en om 20.00 uur. de vesper,

Activiteiten voor seizoen 2018/2019 vind je hier.


Examens

De examens komen er weer aan. Vreselijk spannend. Voor de examenkandidaten natuurlijk, maar ook voor de ouders en de opa’s en oma’s en allen die dicht om de examen kandidaten staan. Wij wensen jullie als mensen van de kerk natuurlijk veel geluk en goede resultaten toe. Voor zover bekend doen dit jaar vanuit de Kern gemeente de volgde jongeren examen:

  • Femke Bultema
  • Maaike Kroon
  • Leon Ottink
  • Rik den Ouden
  • Naomi Vink
  • Bart Wisse

Veel succes voor jullie allen, nog een paar tips van mijn kant:
Ga op tijd slapen
Ontbijt goed
Raak niet in paniek
Maak eerst de makkelijke vragen.

En vergeet ook niet een beetje van deze periode te genietenen en straks als alles achter de rug is goed feest te vieren.


WIJKGEMEENTE “DE VERBINDING”, Spijkenisse.

De voormalige wijkgemeenten “De Kern”, “De Dorsvloer” en “De Ontmoetingskerk” zijn samengegaan in de nieuwe wijkgemeente “De Verbinding” .Wijkgemeente “De Verbinding” wil haar geboortedag op 19 mei vieren. Als jonge wijkgemeente met vogels van verschillend pluimage werkt de wijkkerkenraad aan een nieuw profiel. Vast staat dat het een veelkleurige wijk wordt, die het beste uit vele geloofstradities wil verenigen. De wijkgemeente wil ook blijven proberen de tijd te verstaan en in te spelen op het liturgische bewustzijn van deze tijd. Een zorgvuldige liturgie zal ook de nieuwe wijkgemeente kenmerken, naast het zoeken naar een persoonlijke geloofsbeleving - kenmerkend voor vandaag de dag. De wijkgemeente wil midden in de samenleving van Spijkenisse staan en zoeken naar de naar de betekenis van het Evangelie in deze tijd, voor elkaar en voor de samenleving, dichtbij en ver weg.
Wij gaan dit dus vieren op zondag 19 mei, 10.00 uur in de “Ontmoetingskerk”.. Onze eenwording en beloften voor de toekomst.  Alle voorgangers hebben een aandeel in deze dienst. Het wordt een dienst waarin het Heilig Avondmaal wordt gevierd, waarin een gelegenheidszanggroep is en er verrassende elementen in de dienst zullen zitten. U bent allen van harte uitgenodigd om deze dienst mee te maken.


Verbindingsdag

Ik stel voor om van de 19e mei  de “Verbindingsdag”te maken. Dat is een open dag voor heel Spijkenisse. Zoiets als kerkproeverij, maar dan niet eenmalig, maar jaarlijks.
De Verbindingsdag is dus met name bedoeld voor degenen die niet lid zijn van “De Verbinding”. Zij worden uitgenodigd om zich vrijblijvend te oriënteren op “De Verbinding”.
Waar gaat het bij ons om. Hoe zijn we gemeenschap? Wat betekent het geloof voor ons. Hoe gaan we om met de Bijbel en hoe gaan we om met God en Zijn liefste Kind? En wat zijn onze manieren en hoe veranderlijk zijn die?
Ik hoop op Verbindingsdagen, die inspirerend en afwisselend zijn. Bovendien ook nog eens met een goede lunch. De dag bestaat niet enkel uit eenrichtingsverkeer: er is volop mogelijkheid voor interactie en het stellen van je vragen. Het zou zelfs leuk zijn als we een nieuw lid van “De Verbinding” hebben en op diegene mogen al de vragen die er zijn worden afgevuurd!
Er komt zelfs iemand die recent deel is geworden van de Verbinding, en op wie je al je vragen af mag vuren! We beginnen zo rond een uur of 10.00 uur en om 15.00 uur is het allemaal weer afgelopen.


Welkom ds Marcel Zijlstra
INTERIM-PREDIKANT Marcel Zijlstra
 Uw wijkkerkenraden – straks wijkkerkenraad – hebben met het oog op de nieuw te vormen wijkgemeente ‘De Verbinding’ besloten een interimpredikant in de arm te nemen. Met ingang van 1 mei 2019 tot 1 mei 2020 zal ik in uw/jullie midden. Tot 1 september gemiddeld 8 uur per week en vanaf 1 september gemiddeld 16 uur per week. Mijn naam is Marcel Zijlstra. Ik ben bijna 19 jaar predikant, heb meerdere gemeentes gediend en ben nu een kleine 5 jaar interimpredikant in dienst van de Protestantse Kerk in Nederland. Een hele mooie en zinvolle taak die ik met liefde en plezier uitvoer. Ik ben 46 jaar en getrouwd met Gerda. We hebben drie kinderen: Daniël, David en Ruben. De oudste gaat inmiddels naar de middelbare school. Wij wonen in het – ook – van dorp tot stad uitgegroeide Ede waar we ook kerkelijk betrokken zijn.

Wat is en doet een interim-predikant?
Een interimpredikant is een predikant in landelijke dienst die tijdelijk aan een gemeente wordt verbonden. Meestal gaat het om een gemeente die een meer complex veranderingsproces doormaakt. Mijn verbintenis is maximaal 2 jaar. In deze periode ben ik echt bij de gemeente betrokken. Ik ben geen zakelijke manager maar een predikant met hart voor heel de gemeente. Een interimpredikant kan alle predikantstaken uitvoeren: voorgaan in diensten, pastoraat, vorming & toerusting en beleid & bestuur. Afhankelijk van de opdracht verricht ik enkele van deze taken. Een interimpredikant is adviseur van de kerkenraad. Ik heb geen stemrecht. Ook kan een interimpredikant niet beroepen worden door de gemeente waar zij/hij werkt. Een interim-predikant stelt zichzelf in dienst van een gemeente. Hij begeleidt de gemeente bij het zoeken naar nieuwe wegen, zodat de gemeente daarin zelf de verantwoordelijkheid kan nemen en weloverwogen keuzes maken. Een interimpredikant werkt samen met alle betrokkenen, wil oog en oor hebben voor ieders belangen, zorgen en verwachtingen, maar blijft onafhankelijk.

Ervaring 
Inmiddels heb ik al meer dan tien opdrachten afgerond in gemeenten uit de volle breedte van de Protestantse Kerk in Nederland. Ik heb fusieprocessen op plaatselijk en bovenplaatselijk niveau begeleid. Ook heb ik ervaring met het begeleiden van gebouwenkeuzes. Het ondersteunen van de opbouw en het meer één laten worden van pas gefuseerde (wijk)gemeenten heb ik vaker gedaan.  

Opdracht ten bate van De Verbinding
De opdracht waar ik samen met de wijkkerkenraad en u/jullie aan ga werken:
1 – Het verkennen, analyseren en delen van de beginsituatie en het profiel van de nieuwe wijkgemeente. Dit delen hoop ik tijdens een gemeenteavond in september te doen;
2 – Met de gemeente profielschets nieuwe predikant(en) maken;
3 – Het begeleiden van de (kleine) kerkenraad (theologisch / beleidsmatig);
4 – Het opbouwen van de nieuwe wijkgemeente door middel van verschillende verbindende activiteiten:
  • Met kerkenraad en gemeente helder krijgen wat de gemeente op korte en middellange termijn nodig heeft;
  • Met kerkenraad en gemeente de missie en visie concreet maken en in smart doelstellingen vertalen;
  • Het bevorderen onderlinge geloofsgesprek binnen kerkenraad en gemeente;
  • Waar nodig begeleiden en toerusten taakgroepen;
  • Met kerkenraad en gemeente zoeken naar manieren om verschillende vormen van spiritualiteit een plaats te geven;

5 – Voorgaan in kerkdiensten (Zo 1x per 6 weken).
Bovenstaande punten staan in een bepaalde volgorde, maar zodra ik er ben werk ik zoveel mogelijk met u/jullie aan het geheel van deze opdracht. 

Samen met de gemeente in een open proces
Ik werk graag in een open proces: geen geheimen – al heb ik net als iedere ambtsdrager wel ambtsgeheim. Ik zal dan ook regelmatig communiceren waar ik mee bezig ben. En als u of jij daar iets van wilt weten, benader mij gerust. Ook als ik met bepaalde groepen in een gemeente werk (bijvoorbeeld een adviescommissie of een werkgroep) delen we informatie zodra dat kan. Uw/jullie betrokkenheid bij zoveel mogelijk zaken streef ik na en stel ik op prijs. Samen maken we deze periode van samenwerken tot een succes.

Bereikbaarheid en spreekuur
Van 1 mei tot 1 september hoop ik op de woensdagen in Spijkenisse te werken. Ik heb aan de kerkenraad een lijst van mensen en groepen gevraagd waar ik contact mee kan leggen om een goed beeld van de gemeente te krijgen. Het kan dus zijn dat ik u/jou bel om een afspraak te maken voor een ontmoeting of het bijwonen van een activiteit. U/jij kunt ook zelf contact met mij opnemen (Mobiel: 06-365 33 786 / E-mail: m.zijlstra@pkn.nl). Op de woensdagen hou ik van 18.30-19.00 uur spreekuur in één van de drie kerkgebouwen. Ook dan kunt u kort iets met mij delen of een afspraak voor een uitgebreidere ontmoeting maken. Zie het kerkblad voor de juiste locatie. 

Ik zie ernaar uit om de komende tijd met de nieuwe wijkgemeente op te trekken en hoop dat we elkaar snel ontmoeten en beter leren kennen. 


VAN DE TUINGROEP

Eindelijk is het zover! Na 3 jaren sparen, wachten en uitstellen wordt op maandag 27 mei a.s. gestart met de herbestrating van het kerkplein.  Dit wordt keurig aangesloten op de trottoirs van de Eikenlaan.
Het pad vanaf de ingang langs de voorgevel naar de parkeerplaats aan de achterzijde wordt verbreed.
Er komt ruimte voor extra fietsenrekken.

Verder wordt in het tuingedeelte naast het plein een labyrint gerealiseerd. Misschien kan wat verdere uitleg geen kwaad.
Labyrinten bestonden al lang voordat zendelingen het christendom over Europa verspreidden. Je vond ze vooral in de natuur, aan de kusten van Noorwegen en Zweden. Ook in Engeland en Ierland zijn er vroeger veel labyrinten aangelegd met behulp van keien of opgehoogde graspaadjes.
De zendelingen gaven oude rituelen een christelijke betekenis. Zo ging het ook met de symboliek van het labyrint. Voortaan plaatste de kerk Jezus in het centrum van het labyrint.
De christelijke symboliek van het labyrint als verbeelding van de levensreis van de mens, en die van Jezus in het bijzonder, werd door veel kerken overgenomen.
De meeste christelijke labyrinten zijn aangelegd in kerken die gebouwd zijn inde 12e tot 16e eeuw. Voorbeelden hiervan zijn: Chartres (rond) en Amiens (rechthoekig).
Het was de tijd van de pelgrimstochten; vaak een gevaarlijke onderneming. Gelukkig was er ook een minder dure en gevaarlijke optie: een bedevaart naar een kerk of kathedraal. De weg naar het centrum van het labyrint symboliseerde zo de tocht naar Jeruzalem.
Tegenwoordig is het labyrint een afspiegeling van een levensweg. Het gaan door een labyrint  is een spirituele rondgang op een weg zonder eind (ingang is ook uitgang) met als doel overdenking en reflectie.
HET MOOIE ERVAN IS DAT JE ER NIET IN KUNT VERDWALEN.

Namens de Tuingroep,
Trijnie Huisman (tel. 616067)


Het beamerteam presenteert …

We zijn alweer een paar jaar gewend dat onze kerkdiensten worden ondersteund door een presentatie met de beamer op het grote scherm. Velen van ons ervaren dat niet alleen als zeer prettig, het biedt ons ook de gelegenheid extra’s toe te voegen aan de diensten.
Elke zondag ziet u vertrouwde gezichten achter de tafel op het kleine podium zitten: Manon Dijkstra, Hans Martens, Tim Ottink, Maarten Schipper en Frans en Bart Wisse. Zij bedienen elke zondag de laptop en zorgen er zo voor dat we de liturgie en het liedboek niet (of op z’n minst nauwelijks) missen.
Wat u misschien niet weet is dat deze presentaties door anderen gemaakt worden. Op dit moment zijn Ferrie Bierling, Hans Martens, Adrie vd Padt en ik de vier mensen die er elke week voor zorgen dat de door de (gast)predikant opgestuurde liturgie wordt omgezet in een presentatie.
Nu u dit leest, begrijpt u dat er erg weinig mensen zijn om de klus te klaren. We zijn dus nog steeds op zoek naar mensen die ons willen helpen met het maken en bedienen van de presentaties.
Natuurlijk kunnen we ook altijd mensen gebruiken die willen helpen met het bedienen van de presentaties tijdens de diensten.
Denkt u hier eens over na.
Wilt u meer informatie of wilt u ons helpen? Stuur dan een mailtje naar beamerteam@dekern-spijkenisse.nl.
Of spreek ons aan na de dienst.
Namens het beamerteam
Ron Ottink


Huwelijksjubileum

Ook het echtpaar J.P. Meershoek-Braam, Heyermansstraat, is 55 jaar getrouwd en wel op 15 mei a.s.
We wensen beide paren een mooie dag toe met allen die hen dierbaar zijn en voor de toekomst Gods nabijheid.

Cor Voogt
Coördinator felicitatiedienst.

Om te beginnen

We zijn in de buurt van het pinksterfeest. Leven door de Geest, heet het dan, uit op zin.  Verlangen naar heelheid en integratie, naar identiteit in jezelf en in de gemeenschap met anderen. Leven door de Geest, is leven uit vergeving en vergevingsgezind worden, leven uit genade en genadig worden. Het is midden in deze wereld blijven leven met hoop en hoopgevende dingen doen, zin zien en er zin in hebben. Leven door de Geest is er aan vasthouden, dat de Heer groter is dan de machten, omdat Hij door de dood heen is opgestaan en wij toekomstgericht kunnen leven. Het is over de brug komen, bewogen raken en geroerd worden. Weet u, leven door de Geest, uit op zin, als ik dat hoor en dát geloof dan houd ik van mijn soort.
Alleen het vervelende is, dat ik soms mijn soort helemaal niet mag.  Een paar jaar geleden was ik in Tsjechië. Een prachtig land. Maar opeens liep je in Praag onder een groot spandoek door waarop in het Tsjechisch en het Engels met grote letters stond: Folterwerktuigen uit alle eeuwen. Praag weet wat zijn gasten toekomt. Het was er nog druk ook. En wat erger is: ook ik ging naar binnen. Heerlijk die aanblik van hoe mensen vroeger werden uitgerekt, geroosterd, opgehangen, ontwricht en volgegoten werden. Ik heb nog het schaamrood op mijn kaken.
Er deugt iets niet als folterwerktuig als trekpleister functioneert. Er deugt iets niet als mensen op Internet kijken naar filmpjes van onthoofdingen. Waarom gaan mensen kijken naar zo iets afschuwelijks? Het zal wel met de menselijke aard samenhangen. Dat de één voor de ander een wolf is. Ook Amsterdam heeft een “Torture Museum”.
In ieder geval groeide op die zomermiddag weer mijn sympathie voor de Katharen. Ketters, die meer met de gnosis dan met de Geest hadden. Ze maakten zich o.a. los van de kerk, omdat daar teveel eer bewezen werd aan het Romeinse folterwerktuig bij uitstek: het kruis.
Achteraf realiseer ik mij dat de vergelijking met het Romeinse Rijk raak was. De Romeinen streefden heel bewust naar attracties om de grote massa’s, die met hun vrije tijd geen raad wisten, afleiding te bezorgen. Geen voetbalwedstrijden, geen exposities van folterwerktuigen, maar een dagelijkse tocht naar de arena, waar men kon smullen van het schouwspel van weerloze mensen die opgejaagd en afgemaakt werden. Zou het echt in ons bloed zitten? Nou dan mag ik soms mijn soort niet, zelfs mijzelf niet. Met Pinksteren geloof ik dat het anders kan en laat ik het mij aanwaaien: dát de gekruisigde de levende is, ook in mij. Dat de Geest over ons mag komen. Van dat soort houd ik. En u?

Vrijheid

Wat een feestdagen. Koningsdag en op 4 mei de dodenherdenking en op 5 mei 74 jaar bevrijding. Dat laatste vierden we in Den Briel. Op 4 mei mocht ik de overdenking houden in de Dorpskerk. Ik zag veel mensen, maar weinig bekenden, dus denk ik, dat kan nog wel een keer mee in het kerkblad:
         Morgen, 5 mei, vieren we dat we 74 jaar geleden werden bevrijd. Lang geleden. Alhoewel, wat is lang geleden? Lang geleden kan iets zijn dat vorige week gebeurde. Je bent het vergeten en als iemand er naar verwijst zeg je: ‘o ja, dat is waar ook.’ Herinnering is een eigenaardig gebeuren. Bepaalde gebeurtenissen raken je van binnen. En ook al gebeurden ze lang geleden, je haalt ze zo weer naar binnen. Andere herinneringen vervliegen met de tijd.
         Ik ben 9 jaar ná de oorlog geboren. Mijn ouders hadden de oorlog in hun lijf en verhaalden veel. Door wat ik meekreeg van hen en anderen heb ik een zekere alertheid verworven. Zo begrijp ik dat het niet meer willen weten van wat er 74 jaar geleden gebeurd is, leidt tot nieuwe ellende. Wie vergeet kan de tekenen van destijds niet meer onderscheiden en dezelfde rampen van toen kunnen ook vandaag gebeuren. Wij moeten weten, opdat nooit meer zal gebeuren wat gebeurd is. En dat klinkt ook weer ongelooflijk dubbel, omdat het nóg steeds gebeurt.
         Vergetelheid leidt tot nieuwe ellende….. zei ik. Maar, herinnering leidt ook tot de opbouw van een nieuwe wereld, zei Theodoor Herzberg. Herinneringen niet alleen van de gruwelen, maar ook van de goede, wakkere daden die zijn gesteld. De tastbare herinneringen met een verhaal, die van generatie op generatie worden doorverteld, zoals het verhaal van de joden op de orgelzolder van de Breepleinkerk te Rotterdam.
Verhalen van je inzetten voor de vrijheid, van wegen gaan waar nog geen wegen zijn en zelf tot vrijheid zijn.
         Zelf tot vrijheid zijn, want vrijheid is een daad. He, vraagt u zich nu misschien af, vrijheid is toch dat niks meer moet? Een vrije dag is een dag waarop je niks hoeft te doen.
Klopt, maar als we vanavond de doden gedenken dan denken we aan hen die hun leven gaven voor onze vrijheid. Ze gaven hun leven niet voor een vakantie van 74 jaar. Zij gaven hun leven zodat wij bevrijd zouden zijn van de Duitse bezetter, bevrijd  van tewerkstelling in Duitsland, bevrijd van een duizendjarig rijk waarin voor joden, zigeuners, verstandelijk gehandicapten en homoseksuelen geen plaats was. Bevrijd van de hongerdood die toesloeg toen ons land leeggeroofd was, ván spertijd en avondklok, ván angst voor verraad en vergelding, ván legale leugens en een illegale waarheid, ván een leven dat in het teken stond van het hakenkruis. Daarvan zijn we bevrijdt en daarvoor gaven in de veertiger jaren, maar ook in de periode daarna, mensen hun leven. En als we hen gedenken, kiezen ook wij ervoor ons niet neer te leggen bij de feiten die stom en onmenselijk zijn. Dan ook stemmen wij ons af op wat ons overstijgt en komen wij bij onze kracht tot bevrijding, tot ons geweten… Wij zijn ook bevrijd vóór… ja, waarvoor?
         De apostel Paulus zegt in Galaten 5: “lieve mensen, u bent geroepen om vrij te zijn”. Vrijheid is dus een roeping, waar je gehoor aan moet geven. En wat houdt die roeping in? Dat je jouw vrijheid niet misbruikt om  je eigen behoeften te bevredigen op kosten van de naaste. Vrijheid is elkaar in liefde dienen. Vrijheid maakt je tot dienaar van je naaste. Misschien strijkt dit u dit wel tegen de haren in. Vrijheid is toch dat  je in vrijheid heer bent van alle dingen en niemands onderdaan?  Merkwaardig genoeg is deze typering van vrijheid niet van een Franse Verlichtingsfilosoof, maar van de Duitse reformator: Maarten Luther. Hij zegt in zijn boekje De vrijheid van een christenmens: “Een christen is in vrijheid heer van alle dingen en niemands onderdaan”. Maar meteen daarna volgt een
tweede zin: “Een christen is in dienstbaarheid knecht van alle dingen en ieders onderdaan”. En weet u: in die schijnbare tegenstelling schuilt het geheim van echte vrijheid.
         Vrij zijn betekent dienstbaar zijn. Niet omdat iemand je dat oplegt, maar omdat dat van jezelf moet. Pas als je er als heer van alle dingen en niemands onderdaan er voor durft te kiezen om knecht van alle dingen en ieders onderdaan te zijn, pas dan ben je vrij.
Deze dubbele omschrijving van de vrijheid is door velen bestreden. Eén daarvan was Adolf Hitler. Hij zegt in één van die zogenaamde gesprekken met Rauschning: “De Italianen zijn naïef, die kunnen heiden én christen zijn, hun christendom gaat niet diep. Voor hen is het allemaal één pot nat, helden zijn het dan ook niet. Maar bij de Duitser is het anders. Hij is óf christen óf heiden; allebei tegelijk kan hij niet zijn. Voor Hitler was het Christendom een religie met een slappe compassie moraal. De heiden was krachtig, heldhaftig, geloofde aan God in de natuur, aan God in het eigen volk, in het eigen lot, in het eigen bloed, dat was het. Dat christelijke medelijden met je naaste maakte je tot een slappeling. En dus vermoorde hij het geweten, dat volgens  Hitler een joodse uitvinding was en dus vergaste hij de menselijke compassie 6 miljoen maal.
         Zo ging het in de oorlog, zo ging het met  Rosa Parks in die bus in het diepe Zuiden van de Verenigde Staten in de tijd van Martin Luther King, eind zestiger jaren van de vorige eeuw en zo gaat het ook nu als de één zich superieur acht boven de ander.
Het vrije roofdier moet uit de ogen van de Duitse natie fonkelen, zei de nazi ideologie.
Dus compassie, het naar boven ogen, het lijken op Jezus, dat wilde de Nazi- ideologie niet, zij wilde vrije mannen die God in zich weten en die in "der Wille zur Macht" onbarmhartig waren. En we zien deze ideologie in andere gestalte opnieuw verschijnen, bijv. aan onze Oostgrenzen en bij de Islamitische staat en overal waar de eigen cultuur als superieur wordt gezien, waar gehandeld wordt vanuit geldingsdrang of eigenwaan en waar compassie ontbreekt daar is het weer... .
Daartegenover staat het christelijk geloof dat in alle bescheidenheid de ander belangrijker acht dan zichzelf.
         Godsverduistering dat was de nazi-tijd. God was ver te zoeken in het duister van de Duitse bezetting en toch stond er een joodse vrouw op als Etty Hillesum. Zij bad: “en dit is het enige dat wij in deze tijd kunnen redden en het enige waar het op aankomt: een stukje van jezelf redden in onszelf, God.” Haar leven kon ze niet redden, zij stierf in Auschwitz.
Alleen haar waardigheid en haar droom van een menswaardig leven bleven. Zonder dat zou de wereld bevriezen.
         Vrijheid is vrijheid tot…”Gebruik je vrijheid niet om je eigen verlangens te bevredigen, maar dien elkaar in liefde”, zegt Paulus. Ook als je niet gelooft is dat een belangrijke gedachte. Een gedachte om je over te verwonderen. En is verwondering niet het begin van het geloof? Jij bent voor God de naaste, die Hij in Jezus liefgehad heeft als Zichzelf.  Of zoals Maarten Luther het zei: “Door het geloof stijg je uit boven jezelf in God; uit God daal je weer af beneden jezelf door de liefde – en toch blijf je voortdurend in God en de goddelijke liefde. Kijk, dat is de echte geestelijke, christelijke vrijheid, die het hart vrij maakt van falen en je hart wendt tot de ander. Deze compassie is het medicijn tegen het nazisme in nieuwe en oude gedaante. Zij die daarvoor streden gedenken we vandaag.

Met een hartelijke groet voor wie dit lezen.
ds. Harry Gijsen.

Wilt u op de hoogte blijven van overlijdens bij ons in de gemeente? Stuur dan een mail m.b.v. deze link.